Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

Senin İçin Döktüğüm Gözyaşlari İcin Yağmurdan Özür Dilerim,

Senin İçin Döktüğüm Gözyaşlari İcin Yağmurdan Özür Dilerim,

4.Eylül.2008 Saat 11:04 İstanbul, 7 yıllık evliliğimin ve 3 yıllık mücadelemin hediyesi hayata merhaba dedi.Oğlum
Ateş
artık kollarımda…İnanılmaz bir mutluluk, inanılmaz bir heyecan….

Merhaba arkadaşlar uzun bir aradan sonra hem kendi kendime hem de sizlere verdiğim sözü tutuyorum..Bu sayfaya da yazabildiğim icin çok mutluyum. “Savaşa devam edeceğim ve bir gün ben de ANNE olacağim” demiştim ve evet savaşı kazandım ve şu an 3,5 yaşında  olan dünya tatlısı bir  oğlum var…

Sizler gibi yani savaşa devam eden mücadele eden arkadaşlarım gibi ben de cok acılar çektim,çok üzüldüm, çok ağladım. çok tedaviler gördüm, bitkisel ilaçlar, vitaminler,alternatif tıp.. Artık olmayacak herhalde dediğim anlarım da oldu ama hiç vazgeçmedim.Her hamile haberinde hem sevindim hem kapalı kapılar ardında sessizce ağladım…

Bir gün bir oğlum olacağına ve adını ATEŞ (Yokluğu yüreğimizi o kadar çok yakmıştı ki ismi bu yüzden ATEŞ olacaktı) koyacağıma yüreğimin derinliklerinde hep inandim. 3 aşılama ve 8. tüp bebek tedavimin sonucunda ilk kez hamile kaldim ve oğlumu dünyaya getirdim.Pes etmem gereken çok durumum oldu. Az yumurtam oldu, yumurtalarim büyümedi, embriyolarim bölünmedi, kalitesiz embriyolarim hep 2.gün transfer edildi, SSK’dan rapor çıkarmak istediğimde bana senin donorden baska sansin yok bile dendi… FSH hep yüksekti hep yüksek oldu… Ama inanin ki eğer vakti geldiyse bunların hiçbirinin önemi kalmıyor.Çevremdeki herkes bana “ Herşey senin kafanda bitiyor, o kadar negatif düşünüyorsun ki sonucun kötü çıkıyor diyordu…” Önceleri önemsemediğim bu sözün doğruluğunu son tedavimde anladim. Doktoruma” Kaç yumurtam olduğunu,kaça bölündüklerini ve kalitelerini öğrenmek istemiyorum…” dedim.Çünkü herseferinde bu bilgilere o kadar çok takılıyordum ki…10 gün boyunca bu kalitesiz embriyolarla kesinlikle hamile kalamam diyordum…Gerçekten de son tedavimde bu bilgileri öğrenmedim, transfer sonrası eve gönderdikleri embriyo resimlerine bile bakmadim.Sadece olması için dua ettim.Transferden 2 gün sonra işe başladım. Herzaman ki gibi çok stresli ve korku dolu 10 gün geçirdim. 10 gün diyorum çünkü savaşa devam edenlerde yazdığım gibi artık hayallerimin tuvallete gördüğüm bir manzarayla yıkılmasını istemiyordum.10. gün test sonucum 15, onbirinci gün 30, onikinci gün 60 olan değerimle ikizlere hamile kalmıştım(değerleri yazıyorum çünkü o kadar düşüktü ki ben bile sitede gördüğüm yüksek değerlerden sonra bu kadar düşük değerlerle hamile kalamam diyordum…) Bu haberin ardından incelediğim embriyo raporu ve resimlerinde embriyolarin 2. ve 3. kalitede olduklarını gördüm.Resimleri o kadar kötüydü ki 3-5 hücreli orantılı bile olmayan yamru yumru embriyolarin bana transfer edildiğini gördüm. O an bunun kaliteyle, bölünmeyle alakalı olmadığını,işin gerçekten kafamda bittiğini anladım…Testi erken yaptırdığım ve değerlerim düşük olduğu için 5 kez bhcg yapıldı… En son 16.gün yapılan testte değerimin 450 çıkmasıyla doktorum “evet artık sevinebilirsin HAMİLESİN…” dedi…

İnanamIyor bir o kadar da korkuyordum. Her dr muayenesine giderken o koltuĞa oturduĞumda çarpıntım tutuyordu. Ya keseyi göremezsem ya kalbi atmasa ya ..ya….yaa… anladim ki bu ya lar hiç bitmeyecek. Hareketlerini hissetmeye başladigim 23.Nisan Çocuk Bayramında artık içimdeki çocuğa daha cok inanır hale gelmiştim. İkiz başlayan gebeliğim 2. bebeğin kalp atışının duyulmamasıyla sona erdi. Tek bebekle hiç sorunsuz çok güzel bir hamilelik geçirdim. 39. haftamda epidural sezeyanla oğlumu dünyaya getirdim…

İnanılmaz bir mutluluk.. Bu çocuk benim miydi? Artık bu savaş sona mı ermişti? Kafamda onca soru, şaşkınlık ve yüreğimde inanılmaz bir mutluluk vardı.. ve mutluluk hiç eksilmeden hatta  daha da büyüyerek devam ediyor. Çocuk sahibi olmak hayatımda tattığım en güzel duygu…Ona her baktığımda kendimi, eşimi ve sevgimizi görüyorum. İçim titriyor, şuan bunları yazarken bile gözlerim doluyor…(Bazen neden gelmek için bu kadar beklediğini merak etmiyor da değilim…) iyi ki bu mücadeleye devam etmişim iyi ki yılmamışım…Böyle güzel bir sonuç tüm sıkıntılara değermis bunu şimdi daha iyi anlıyorum…

Umudum, umutsuzluğum, sevincim, gözyaşım, içimi titreten çocuk..İyi ki varsın oglum… iyi ki geldin…

Seni dünyadaki herşeyden çok seviyorum….

Annen

 

 

 

Annelik hikayelerinizi bizimle paylaşın. sibelt@cocukistiyorum.com

Uzun süre anne olmak için çaba gösteriyorsanız  Çocuk İstiyorum Formu ile bize ulaşabilirsiniz.

 
  •   
 

 

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ