Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

Avustralya ‘dan bir üyemizin mektubu var.Hayata karşı sıkı durun diyor…

Avustralya ‘dan bir üyemizin mektubu var.Hayata karşı sıkı durun diyor…

Merhabalar,

 

Ben 1999 yilinin Temmuz ayinda evlendim bu benim ikinci evliligimdi. Daha once uc yil suren bir evliligim oldu ama korunmadigim halde cocugum olmadi, zaten mutsuz bir evlilik oldugu icin sevinmistim cocuk olmadigina. Ikinci evliligimde kaynanamla oturmaya basladim. Evlendikten birkac ay sonra yine hamile kalamayinca bende bir sorun var diye dusundum ve esim SSk li oldugu icin SSK hastanesine gittim. Ilacli rahim filmi cektiler ve ameliyata karar verdiler. Iki doktor goruyordum hastanede. Doktorun birisi israrla birseyim olmadigini ileri surerken digeri ameliyat konusunda israr etti ve sonuc kesinlikle hamile kalamayacagim raporuydu. Tek care tup bebekti ve bizim bu is icin paramiz yoktu. Bir yil kadar kaynanamla oturduktan sonra evimizi ayirmaya karar verdik, ev kiraladik, temizlik yaparken bende yogun bir kanama basladi; umursamadim. Kanamam araliklarla devam ediyordu ve kesinlikle hamile kalamayacagimi bildigim icin adet duzensizligi olarak düsündüm. Kanamam 40 gün kadar sürünce bir terslik oldugunu anlayan annem beni zorla hastanenin acil servisine götürdü “hamilemisin?” dediler, “hayir ben hamile kalamiyorum” diyince muayene bile etmeden randevu almam ve hastaneye oyle gelmem soylendi. Hastaneden cikip eve gelmemle geri donmem bir oldu. Acil serviste beni iceri almamakta direnselerde muayene odasina girmeyi basardim. Tam masaya yatarken bir sicaklik hissettim, elimi bacaklarima arasina koyunca bebegim elime düstü. Megerse 2.5 aylik hamileymisim ve farketmemisim. Bundan sonrasi bir facia beni kurtaj odasina aldilar ve aci cektirerek uyusturucu hicbirsey vermeden hayvan muamelesi yapip azarlayarak kurtaj yaptilar. Bu benim unutamayacagim bir yaradir icimde, aklima geldikce delirecek gibi oluyorum gordugum muameleden.

Esim 3 Ay sonra Avusturalyaya gitti, 10 ay sonra yani 2001 Temmuzda ben geldim. Insana nasil deger verildigini bu ulkede gördüm ve öğrendim. Bu üulkeye geldikten 2 ay sonra hastaneleriyle tanistim ve insan olduğumu anladim.Geldikten iki ay sonra hamile kalmistim ve hamileligim dis gebelikle sonuclandi. Pesine bir dis gebelik daha derken acilen ameliyata alindim, bebekle beraber sol tüpümü kaybettim. Ameliyat raporumda durum cok vahimdi. Türkiye’de gecirdiğim ameliyatta tüplerimle oynanmis ve tüplerimde hasar kalmıştı. Arkasindan yapılan kürtajda mikrop kapmıştım ve tüplerde tıkanıklık oluşmuştu. Sağ taraftaki tüpümde hasarlıydı ve normal yoldan hamile kalmam artık mümkün değildi.
Ivf denemeye karar verdim.

Tabi ki bunu çevremdeki insanlardan saklamak zorunda kaldım çünkü burada insanlar genelliklede benim tanistigim ve çevremde olan insanlar.50 yil once Türkiye’den geldikleri kafayla yaşıyorlar ve cocuklarınıda kendileri gibi yetistirmisler. Ivf denilince sanki baskasının spermi alınıp bebek yapılıyormuş düşüncesi hakim insanlarda o sırada. (Tabiiki eşler bildikten sonra bence buda gayet normal baskasindan sperm veya embriyo almak insanlarin en doğal hakki kimse buna karisamaz. Herkesin kendi secimi.)Türk televizyonlari ve internet toplumumuzda yaygin degil, çoğu dil bilmiyor ve bilsede kendi sinirlarindan disariya cikmiyor, yaşadigi ulkeye ayak uyduramiyor. Avusturalya’nin küçük Türkiye’sinde yasiyor. Ilk denemeyi yaptim ve sonuc hüsran… Bu seferde sağdaki tüpümde dış gebelik olustu kemoterapi ilaclariyla bebek tüpten atıldı ve yeniden embrio transferi yapildi, sonuc yine husran dollenme olmadi. O sirada bende etraftaki insanlarin dikkatini cekmeye basladim ulkeye yeni geldigim icin arabam yok okula, yakin olan yerlere yuruyerek gidiyorum ama hastaneye trenle gitmem gerekiyor ve birisinin beni tren istasyonuna birakmasi lazim, otobus saatte bir ve tren istasyonu yuruyerek cok uzak. Her gidisimde tanidiklardan birisine rica ediyorum ve beni istasyona birakiyorlar. En sonunda esimin dayisi neden bu kadar sik hastaneye gittigimi sordu ve geçiştirdim. Eve geldim ve esimle konustum esim bu durumu saklamanin aptalca oldugunu, beni üzmemek icin sakladigini ama kim ne düşünürse düşünsün bunun önemli olmadığını söyledi. Bende cok rahatladım ve insanlara sordukları zaman tüp bebek yaptığımızı ve tüp bebeğin nasıl yapıldıgını tek tek anlattım. Üçüncü denemede sag tüpte dış gebelik olustu. Hastaneyi aradım kanamamın basladığını söyledim ve hemşire acilen hastaneye gitmemi soyledi. Hastaneye gittim ve yine dış gebelik oldugunu ögrenince iyice bozulan psikolojim yüzünden hıçkıra hıçkıra ağlamaya basladım. Beni esimin yanından alıp ayrı bir odaya götürdüler. Hemsire birtaraftan bana sarılıyor ellerimi öpüyor, bir taraftan göz yaşlarımı siliyordu. Beni teselli ettikten sonra acilen ameliyata girmem gerektigini söyledi ve beni ameliyata hazırladı. Ameliyattan sonra kendimi odamda buldum ve basucumda cok güzel bir demet gül gördüm. Bu da hayatımda unutamayacağim önemli anlardan biriydi çünkü gülü benimle ilgilenen hemsire getirmis ben ayılmadıgım icin beni görmeden göreve dönmüstü. Gülleri görünce hışkırıklarla agladim, cok duygulanmıstım. Ne zaman o anı hatırlasam yeniden aynı şeyleri hissederim.
5 sene gecmisti evliliğimin üzerinden ve bütün çabalarim hüsranla sonuclanıyordu. İçerde embriyo kalmamıstı, yeniden fresh cycle yapıldı. Ilk seferde 10 tane yumurta toplanmıstı ve 8 saglıklı embryom vardi ama ikinci seferde 10 yumurtadan 3 saglıklı embryo elde edildi ,bu da bir hayal kırıklığıydı  benim icin. Iki denemede hamile kalmazsam her şey bitecekti yeniden ilaclar, igneler yogun bir stres beni bekliyordu. transfer icin hastaneye gidince doktoruma bu sefer teker teker transfer istedigimi soyledim, itiraz etti. Ben ikiyi tavsiye ederim dedi, kabul ettim. Transferden sonra doktorum ” Mehtap hanim simdi sizden bir ricam olacak, eve gidip 15 gün dinlenmenizi, sürekli uzanmanızı, is yapmamanızı, bebek koydurdugunuzu unutmanızı, komik kitaplar okuyup, komik filmler izlemenizi istiyorum. Bu bebek meselesini tamamen aklınızdan çıkarın” dedi. Doktorumun sözünü dinledim ve videocuya gidip bana komik bir dizi film tavsiye etmesini soyledim. Ekmek Teknesi isimli bir dizi varmis ve cok komikmis o an 48 inci bölümü oynuyormus. 48 bölümünü birden aldim eve gittim ve 15 gun boyunca tuvalet, banyo ve yemek harici yerimden kalkmadan ekmek teknesini izledim. 15 gün sonra kan testi icin hastaneye gittim oglen 3 te hastaneyi arayıp sonuc alacaktim. Esimin yanına calıştığı insaata gittim, saat üçe dogru hastaneyi arayacagımı söyleyip eve döndüm. Hastaneyi aradım ve hemşire hamile oldugumu soyleyince sevinc çığlıkları  atarak ağlamaya basladim tek hatırladığım şey, birkac sefer hemsireye hamile olup olmadigimi sordugum ve onunda ” Bana inan yüzde yüz hamilesin” demesiydi. Esimin yanına ucarak gittim 10 dakikalik yol bana yüz yıl geldi. Inşaattan içeriye girince esim hic yüzüme bile bakmadı, sormadı bile sonucu. “Neden sormuyorsun sonucu?” dedim “Hamilesin biliyorumda ondan” dedi ama sanki kırgın dalga gecer gibi soyledi bu sözleri. Gercekten hamile oldugumu soyleyince mutluluktan uctu, yüzündeki o ifadeyi hic unutmayacagim. 

Sonuc: Başardım ve şimdi dünyalar güzeli bir kızım var. Biliyormusunuz ben buradaki yani benim çevremdeki Türk toplumuna öncü oldum diyebilirim ve bununlada gurur duyuyorum. Insanlar tanisada tanimasada beni arayip tup bebek konusunda bilgi aldi, nereye gitmeleri ve ne yapmalari gerektigini sordular ve benden sonra 3 aile daha tüp bebek yoluyla evlat sahibi oldu. Ben simdi ikinci bebek icin tedaviye basladim. Ilaclara gecen ayin 29 unda basladim hersey yolunda giderse kasim ayi sonlarina dogru embryo transferi yapilacak. Umarim sonuc hayirli olur. Insanlara soylemek istedigim birsey var. Ben ilk tedaviye basladigimda tek oldugumu saniyordum ve ne kadar sanssız oldugumu düşünüyordum. Şunu öğrendimki ben tek degildim benim gibi yüzlerce insan vardi. Lütfen deneyin, denemekten cekinmeyin, yorulmayin, hayata karşı sıkı durun, denemek basarmanı yarısıdır unutmayın. Allahtan tek dilegim burada benim durumumda olan iki arkadasım var onlarla beraber evlat sahibi olmak isteyen herkese birer evlat versin, annelik duygusunu onlarada tattırsın.

Saygılarımla.
Mehtap

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ