Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

Güvenç’in Zaferi

Güvenç’in Zaferi

Merhaba, biz 6 yıllık evliyiz.evliliğimizin ilk 2 yılında çocuk istemiyorduk.geçen yıllar sonrası çocuk istemeye kara verdiğimizde de bu sefer sonuç alamıyorduk dolayısıyla kaygılanmaya başlamıştık. Acaba bizim çocuğumuz olmayacak mıydı?Bu arada Sakarya’ da 1-2 defa Dr kontrolüne gittim.Doktorum bende bir problem olmadığını (daha sonra hiçte öyle olmadığı anlaşıldı.)Eşimin bir üroloğa gözükmesi gerektiğini söyledi.eşimde doktora kontrol oldu semen analizleri ve ultroson çekimleri sonuçunda varikosel teşhisi kondu.ameliyatla bu problemin çözülebileceğini söyledi gereksiz bir ameliyat sonrasında (daha sonra gereksiz olduğunu öğrendik)eşim ameliyat oldu üzerinden 1 yıl geçti sonuç alamadık.Her geçen gün moralimiz bozuluyor bu konuda herkesin son derece yararlandığı çocuk istiyorum.com dan yaralanıyor bizim gibi problemleri olanlarla chatleşiyor doktorlardan bilgi alıyorduk.(emeği geçenlere binlerce teşekkürler)images (12)

2002 yılının şubat ayında (yarı yıl tatilinde öğretmen olmam nedeniyle)İstanbul Memorial hastanesinde çalışan Dr Semra Kahraman ve ekibine kontrol olmaya gidip problemimizin ne olduğunu anlamaya karar verdik.Dr Semra Hanım beni muayene etti.bende çikolata kisti olduğunu ve bu durumun spermlerin tutulmasına engellediğini, temizlenmesi gerektiğini söyledi.laporoskobi ameliyatıyla temizlenip 1 günde hastaneden çıkabileceğimizi belirtti.Ameliyat olmaya hemen karar verdim ,oldum .ameliyatın çok başarılı geçtiğini ve kistlerin temizlendiğini Dr hanım söylediğinde çok sevinmiştik artık hamile kalabilecektim. Ameliyat olalı 3 ayı geçmiş fakat sonuç alamamıştık.doktorumuz sonuç alamazsanızda mikreenjeksiyonla şansımızın çok yüksek olduğunu söyledi çünkü yaşımız 28-29 du. Okullar kapandığında mikroenjeksiyon tedavisine başlamaya karar verdik.(yorucu ve gergin Tedavi sürecinden sonra ki.. Her şeye değer) temmuz ayında yumurtalarım toplanıp transfer edildi.Heyecanlı 12 gün bekleyişden sonra kan testi değerlerinin yüksek çıkması hamilelik şansımızın yüksek olduğu müjdesini Çok sevdiğimiz Hemşiremiz Saime Hanım’dan telefonda öğrendiğimizde sevinçimizi tahmin edebilirsiniz.şimdilik her şey yolundaydı,kontrollerde çoğul gebelik gözüküyordu.Eşim ve ben çok seviniyorduk.

Hamilelik sürecim iyi geçiyordu .Taki 2.ayında gece kanamam başladı bu tehlikeye işareti olduğunu biliyorduk eşim hemen Doktorumuz Güvenç Karlıkaya’ yı aradı.Zaman kaybetmeden İstanbul’a gelmemizi tavsiye etti hemen İstanbul a gitti,k acaba çocuklarımız yaşıyor muydu, kanama şiddetli olarak devam ediyordu, benim tüm umudum gitmiş,her şey bitmiş gibi geliyor ağlıyordum.Hastaneye gittiğimizde hemen beni acil olarak odaya alıp ultrosonda çocukların kalp atışlarını dinlediler çok şükür çocuklarım yaşıyordu.dünyalar bizim olmuştu Dr Güvenç Bey de bizim kadar sevinmişti.Ancak tedirgin olduğu yüzünden anlaşılıyordu. Kanama alanı çok genişti,Dr Güvenç Bey çok endişeli olduğunu bu çocukların savaşı ya kazanacağını ya da kaybedeceğini söylediğinde durumumuzu tahmin edebilirsiniz. Hastaneye yatmış bir ünite kan verilmişti ancak işler yolunda gitmiyor kanama alanı daha da artmıştı.ve korktuğumuz başımıza gelmiş yavrularımızdan birinin kalp atışları duyulmuyordu,yavrumuzun birini kaybetmiştik.Eşim ve ben üzüntüden yıkılmıştık Dr Güvenç bey ve hemşiremiz Saime Hanım ve diğer Hemşire arkadaşlar bize moral verip diğer çocuğumuzun yaşaması benim moralime bağlı olduğunu söylüyordu bu arada Allah’a dua ediyor çocuğumuzu bizlere nasip etmesini istiyorduk. 1 hafta geçmiş her geçen gün kanama alanı küçülüyordu yavrum savaşı kazanıyordu.Hastaneden çıkarken üzüntü ve sevinçi birlikte yaşıyorduk.hastaneden telefonla bilgi alıyor.Aylık kontroller gidiyorduk.moralimiz düzelmiş hamilelik süreci normale dönmüştü tabi ben 1 yıl çalışmadım.bu süreçte sırt üstü yattım diye bilirim.

Ancak hamileliğimin 35 haftasıyken (8 aylık) gece aniden normal olmayan bir durumla uyandım Sakarya daki Doktorumu arayarak eşim bilgi aldı ben bir taraftan ağlıyor daha zamanın var olduğunu düşünüyordum Doktor doğumun başladığını hemen hastaneye gitmemizi söyledi.Hastaneye gittiğimizde beni hemen ameliyata aldılar gözümü açtığımda yavrum dünyaya gelmişti,ay olarak prematüreydi fakat kilo olarak 2.750 gr doktorlarımız her şeyin normal olduğunu söyledi ancak belirli süre küvesde kalacaktı 4 gün oğlumu kucağıma alamadım sonra emzirmeye gidip dünya güzeli oğlumu kucağıma aldığımda.. Tüm acılarım,çektiğim kabus gibi günleri sanki hiç yaşamamışçasına unuttum.o artık kucağımdaydı.

Hemen eşimin Dr Güvenç Karlı kaya ile geçmişte konuştuğu o günü düşündüm (Doktor Beye kanama devam ederken ve riskin olduğu dönemde eşim eğer oğlum olursa,Allahsın izniyle savaşı kazanıp dünyaya gelirse adıyla Dünya ya gelecek Dr Bey adı GÜVENÇ olacak dediğinde Dr Beyinde mutluluğunu gözlerinden okuya biliyorduk.)

Şimdi oğlum 8 aylık, 2 yaşındaki yeğenim ona Güvenç diyemiyor. Uçi diyebiliyor böylece oğlumuzun şimdiden rumuzu da olmuş oldu bizde onu severken zaman zaman bu takma ad ile seviyoruz. Allah herkese bu sevgiyi tattırsın.Lütfen hiçbir zaman umutsuzluğa düşmeyin.

Şimdi tedavi süresince güler yüzlü ekibiyle bize yardımcı olan başta Dr. Semra Kahraman’a,Dr Güvenç Karlıkaya’ya,Dr Faruk Beye,Hemşiremiz Saime Hanıma,adını hatırlayamadığım diğer Dr ve Hemşire arkadaşlara,eşime semen analizlerinde moral veren laborant Hakan Beye ve tüm İstanbul Memorial Hastanesi tüp bebek çalışanlarına binlerce teşekkür ediyoruz. En kısa zamanda Güvenç’imizi (UÇİMİZİ) sizlerle tanıştırmak için getireceğiz.sizleri çok seviyoruz …..

CANDAN BİLGİN
16/10/2003

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 1 YORUM
BİR YORUM YAZ