Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

GÜLLERİ KİM KOKLAMAK İSTEMEZ?

GÜLLERİ KİM KOKLAMAK İSTEMEZ?

Bugün savaşı kazanmanın mutluluğunu yaşıyorum.ALLAH her isteyene nasip etsin.Benim hikayem 1986 ekim ayında başladı.Evlendiğim yıl henüz on altı yasındaydım eşim yirmi üç buralarda o zaman öyle kızlar çok beklemez evde kalırdı bilindik hikaye…10192321
Ben ne olduğunu anlamadan küçük bir kadın olmuştum.ev işi yemek sorumluluk iyi de götürüyordum.Hatta becerikli kız diye övgü bile alıyordum.Ancak bir kaç ay geçmedi önüne gelen bebek sormaya başladı.En çok benim annem telaş yapıyordu.Altı ay oldu niye olmadı ,sekiz ay oldu niye olmadı,bir bir bucuk derken herkesin paniği beni de telaşlandırdı,eşime söyledim bizim niye bebeğimiz olmadı doktora gidelim dedim.Ama şimdi bakıyorum ben bebeğim zaten ne bebeği, sonra annem dayanamadı benim ellimden tuttuğu gibi doktora,doktor bayan tecrübeli akıllı ,bu daha çocuk ne çocuğu rahmi bile daha tam gelişmemiş bekleyin büyüsün dedi olur hiç sorunu yok dedi.
Eve geldik konu bir kaç ay kapandı ancak ne mümkün etrafımda benimle evlenenler çocuk doğuruyor.Benim ve eşimin ailesi hadi ne duruyorsunuz başta olmazsa daha olmaz diyorlar.Bunun gibi baskılı nice söz ve sıkıntı veren binlerce eylem.ben yine doktora gittim doktor senin bir şeyin yok eşin gelsin.O zaman böyle imkanlar nerede doktora gitmek lüks .ssk ya eşim ürolojiye gitti o zaman sperm testi yapıldı ve hiç sperm bulunamadı.O gün bize doktor bu şekilde kesinlikle çocuğunuz olmaz dedi.Biz büyük bir yıkım içinde evdeyiz.Şaşkın üzgün ben yaşıma rağmen eşimi teselli ediyorum Allah bilir sen doktora bakma diyorum, ama içimde ağlamıyor değil.Eşim DDY de işçi idi.İşi bıraktı bebek için tedavi olalım para kazanıyım diye Arabistan’a gitti.Ben annen de kalıyorum ancak boş durmuyorum.karar verdim eşime destek olmalıyım.Görümcemle takdirde dikiş kursuna başladık ..Görümcem benimle aynı yıl evlendi, bir kızı var.Dikiş kursunu başarıyla bitirdim .Ama durmuyorum görümcem artık devam etmiyor ben durmuyordum….Nakış kursu, boya kursu, İngilizce kursu, bilgisayar kursu,tam sosyal bir kadın olmaya başladım her kurstan yeni arkadaş her donem yeni tecrübeler…Bu arada eşim dönmek üzere izne geliyor.Ben heyecanlıyım bir buçuk yıl hiç görüşmedik ,telefon imkanı da çok yok mektuplaşıyoruz.Eşim geldi.Ben artık kendini yetiştirme çabasında çalışkan bir kadınım kendimle gurur duyuyorum.Eşimde öyle…
Ben okumak istedıgımı evlenmeden ailem in beni okutmadığını dışardan bitirmelere gırecegımı söyledim.
Eşim velim oldu beni orta okula yazdırdı.
Ben orta okulu liseyi bitirdim ,eşim Arabistan a gitti ve tekrar döndü o arada Demir Çelık fabrikası sınav açmıştı.Eşim kazandı işe girdi.Tekrar yurt dışına gitmek istemedi artık bizde ayrı kalamadık. Ben artık lise mezunu bir kadındım. Kendime güvenim artmıştı .İş arıyordum ve yirmi bir yasındaydım.Bir taraftan bir vakfın başkanlığını yürütüyor ,bir yandan iş arıyor bir yandan ehliyet alıyordum.Ve bebek hiç aklımdan çıkmayan bütün her şeyı onun için yaptığım gül kokulu…Minik elli caanım varlık…Arada içten içe ahh çektiriyordu ..ama her ay “Olacak Allah verir!!!” diyordum.
Bize birisi Ankara’ya ünlü bir Ünicersiteye gıdın dedi hemen SSK dış kapıya ordanda binbir torpille Üniversiteye Üroloji Prof.Dr.eşimi inceledi .Kanallar tıkalı dedi apar topar biyopsi ameliyat derken.umutla evdeyiz.Aradan bir ay geçti test yaptık sonuç aynı kanal ameliyatı basarı vermedi.Biz elimizdeki bütün imkanı harcadık doktor doktor gezdik ancak yok bu tüm sekilde çocuk olmaz…Ben yılgınlık geçiriyordum arada pes dedıgımde oluyordu ama gül kokulu ağzından salyalar akan bir bebek beni çileden çıkarıyordu.

Bu arada iş arama gayretim sonuç verdi ve ummadığım bir anda bir özel kız yurduna müdire oluverdim.Bebek için bir umut daha gelecek herhalde diyordum üç yıl kız yurdunda müdirelik yaptım.Zaten okumaya gelen üniversiteli kızlarla neredeyse aynı yastaydım.işimi başarıyla yürütüyordum,ancak sevdam anne olmaktı artık saplantı olmuştu .Arkadaşlarım her şey bebek demek değil hayat devam ediyor dese de ben duymuyordum bile..Nerede ne doktor var haberler çocuk için yeni ne diyor?bize tüp bebek de olmuyor .Burada bir doktor “Teyzem doğum yaptı onun doktoru mikro enjeksiyon diye bir tedavi çıktı imkanın varsa ona git” dedi.Heyecanlandım bir kaç hastane aradım fakat çok pahalı… Ankara’da Sevgi Hastanesi yapıyordu o zaman ona da güç yetirmek imkânsız. Ev parası kadar tedavi masrafı…Eşim demir çelik satıldı işsiz… Bizim imkanlar çok kısıtlı ne yaparız derken ben ticareti önerdim eşime. Eşim yapamayız dedi.Ben habersiz yer arıyorum .Büjiteri,çeyiz, hatta büfelere bile müşteri oluyorum.Sonra bir küçük market devren satılık gördüm.Buraya pazarlık yaptım tam bütçeme göre.Eşime dedim gel el sıkışalım devrini alalım.Aldık heyecanla işe başladık alırken işi bilmediğimiz için çok kandırıldık ama bir ayda dükkanı yeniledik ayna gibi oldu.Müşterisi arttı işler yoluna girdi, eşimi devlet özelleştirmeden sonra tekrar işe aldı.Ben marketi tek basıma işletiyorum yurttan da ayrıldım.
Yanda kuaför komşum var.Dedi ki “benim müşterinin biri Samsun’da bir doktora gitti oradan geldi hemen hamile kaldı eşin gitsin onunda sorunu sızın gibi dedi.Ben eşimi Samsun’a gönderdim.Dr.Şakir Akdoğan eşimi muayene etti filim çekti sonra kanallarının acık olduğunu söyledi.çok şaşırdık koskoca Üniversite bir prof yanlış teşhış ve tedavi…Sadece varikosel varmış kimse bilemedi sağ olsun Şakir Bey hayatımızı değiştirdi.Eşim geldi ben boş durmuyorum varikosel nedir ?bu nasıl çözülür hangi dr. iyidir araştırıyorum.Sonunda Dr Mustafa Kemal Hür İstanbul’da böbrek taş kırma üroloji uzmanı eşimi ona gönderdim ameliyat oldu 2001 yılı ve döndü ilk test yapıldı ve sperm bulundu az sayıda ama mikro enjeksiyon yapılabilir.Bunun artacağını söyledi doktor ben çok sevinçliyim sanki anne oldum.Elimizde artık birikimimiz var hem tedavi olup hem ev araba hatta dükkan bile aldık ben eşime bu yıl hacca gidelim gelince devam ederiz tedaviye dedim ve kutsal yolculuk harika bir duygu otuz bir yasındayım ve genç hacı olmanın mutluluğunu yaşıyorum.Kabe ilk buluşma ve duaları unutamam.Allah size de nasıp etsin orda tüm annelik hasreti çekenlere dua etmiştim.Oradan dönüşte tedavi ye başlamak istedik bu arada fiyatlar baya uygun oldu, biz devlet hastanesi olduğu için birde arkadaşım orda yaptığı bebegı oldu ilk Konya Selçuk üniversitesinde tedaviye başladık hersey tamam benim raporum hazır ilaçlar alındı gün bekliyoruz Dr. bey bu işi erteledik ben Amerika’ya gidiyorum dedi nasıl yıkıldım bebeğe ramak kaldı diye düşünürken.
Üzüntü stres yeme yok gayret başka yere dedik.Acele Ankara da bir tüp bebek kliniğini bulduk ve aradık , Dr. bizi karşıladı tedaviye aldı bu arada yıl 2003 ve beş yumurta toplandı dört embriyo ve sağlıklı üç tane transfer edildi.Eve geldik o on iki gün geçmek bilmedi.Test sonucu ve negatif ben ağlayarak eve geliyorum.Çocuklar oyun oynuyor ve benim gül kokulu bebeğim burnumda tutuyor.Bir kaç gün sonra kendime geldim çalışıp tekrar birikim yapıp bir daha gidecektim.Bu arada bir çok sorun cıktı yıl 2006 ben ancak toparlandım ve kliniği aradım geliyorum mart ayında Ankara’da tedavi yeniden başladı Dr. olumsuzluğa fırsat vermek istemiyordu testler genetikler hepsi yapıldı ve yine üç embriyo transfer edildi.Yine bekleyiş yine heyecan eşimde bende yıllardır olduğu gibi birbirimize destek oluyoruz.Ben evde dinlenme süresinde kitap okuyorum.Orada SAVAŞİMI OLANLAR YA KAZANIR YA KAYBEDER SAVAŞIMI OLMAYANLAR HEPTEN KAYBETMIŞTİR yazıyordu evet ben kaybedebilirdim ama kazanma ihtimali daha çok diyordum içimden.ve test sonucu yine olumsuz, Ailem ,annem ,kardeşlerim perişan..Bu arada bütün kardeşlerim evlendi ve çocukları var Allah bağışlasın ben hastayım onlara onlarda bana hepsinin gül kokusu var.Ben diyordum teyze hala olmak böyle anne olmak nasıldır diye çünkü müthiş bir sevgi…Ben uçuncu denemeyi yapacağım ama yoruldum doktorum bir kaç ay dinlen dedı ve Ağustos ayı ben klinigi aradım .Dr. benim evimde bu tedaviyi devam etmemi Kayseri Sevgi Hastanesinde Bihter Hanım’ın başarılarını anlattı.Çünkü Ankara seni strese sokuyor dedi. Mantıklı geldi Kayseri Sivas’a iki bucuk saat git gel tedavi devam ediyor biz beş altı embriyo beklerken tek embriyo oluştu .Çok üzüldük Dr.Bihter Hanım beni teselli etti .”Bak belki bu tutar gebelik elde ederiz ,hayırlısı budur senin için moralini yüksek tut “dedi.Ben transfer günü dua ediyorum.Yıllardır dilimde.Rabbi heblı minessalıhın.Allahım bana Salihlerden bir evlat ver demek.. Hz İbrahim’in duasıdır. Transfer oldu beni özel bir odada sakinleşeyim diye üç saat oksijen vererek dinlendirdiler eve sakin ve neşeli geldim ve sonuç ….Nihayet anne adayıyım ve hamileyim…İnanamadım ..O gün Sibel hanımla paylaştım ve o gece yatamadım.sanki uyursam uyanınca rüya görmüşte elim boş çıkacak sandım.Şimdi herkese dua ediyorum.ALLAH tüm tedavi olanlara yardım atsın sizde dua edin. Benim bebeğimi de ALLAH tamamına erdirsin. Üzülmeyin ben üzülmedim ,özlem cektim, hasret yasadım .Üzülüp kendimi bırakmadım.Şimdi gül kokulu bebek karnımda .Umarım sizinde olur.Hepinizi gönüldenselamlıyorum.(ben bebek için evde el işi bile yapıp sattım)Kayseri Sevgi Hastanesi’ne Dr.Bihter Sanem Dingiloğlu’na Sibel Hanım’a ve Çider ‘e bana destek verdikleri için teşekkür ederim..

BC.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ