Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

Tüp bebek başarı hikayeleri ;Allaha sığındık ve güvendik hep ,umudu hiç kesmedik.

Tüp bebek başarı hikayeleri ;Allaha sığındık ve güvendik hep ,umudu hiç kesmedik.

1999 yılında eşimle mutlu bir şekilde evlendik birbirimizi çok seviyorduk. İki yıl bebek düşünmedikten sonra bebeğimiz olmadı. Yapılan tahlillerde doktorun “sizin çocuğunuzun olması çok zor hatta imkansız” dediği anda resmen yıkılmıştım. Bir süre doktor doktor hastane hastane gezdik, tüm imkansızlıklara rağmen tedavi için borçta bularak, büyük paralar harcadık. Ama olmadı! Aradan tam 8 yıl geçti. Bu zaman içinde eşimle birbirimize hep destek olduk, üzülsek de birbirimize belli etmedik ama bazen soranlara cevap veremiyorduk, annemde hep ağlar ve üzülürdü. Çünkü ben onun tek çocuğuydum. Yani torun sahibi olmak için benden başka şansı yoktu. 2006 yılının kasım ayında son kez denemeye karar verdik. Ancak elimizde paramız yoktu. Yakınlarım yatırım yaparken bile “para yok” diyorlardı. Çok sevdiğim bir arkadaşım ise hiç düşünmeden ihtiyacım olan parayı bana tedarik etti. Böylece tedaviye yeni baştan başladık. Kontroller, muayeneler iğneler… Çok emek verdik yine çok! Ama ümidimiz yoktu hele benim. Ama Allaha sığındık ve güvendik hep, umudu hiç kesmedik. Bu arada hep dua alıyorduk sevenlerimizden. Derken günlerden 23 Mart 2007 günü geldi çattı. Bugün bizim için çok önemli idi. Çünkü kan tahlili sonucunu alarak gebeliğin oluşup oluşmadığını öğrenecektik. Tedavi olduğumuz merkezde hemşireler rutin kendi işleri ile meşgul oluyorlardı. Onlar için önemli bir şey yoktu. Derken telefon ile sonucu öğrendiler ve aynı tarza devam ettiler. Ben gözlerimi bir an olsun onlardan ayırmıyordum. Çünkü hareketlerindeki en ufak bir değişiklik benim içimdeki umudu yeşertecekti. Ama nerede? Eşime dedim ki: “Bak sonucu öğrendiler  yine olmadı yine olmadı!” Eşim dedi ki: “Öyle söyleme belki öyle değildir”.  Derken bizi doktorun yanına alacaklarını söylediler sakince,  ben  yıkıntı içindeyken…

Derken doktorumuzun odasına karşılıklı oturduk. Başımız önde! Bilsem gözlerimi doktorun dudaklarından çıkacak kelimelerden ayırır mıyım hiç?  Doktor ne dese beğenirsiniz?  “Tebrik ederim hamilesiniz” demez mi? Allahım! kulaklarım mı yalan söylüyordu yoksa bu bir rüyamıydı.? Gözlerimi eşime çevirdiğimdeki yüz hali 100 yıl bile geçse gözlerimin önünden gitmez! Gözleri yaş dolu!  Bu bir şakamıydı acaba?  “Ne diyorsunuz doktor hanım? Kesin mi, belli mi, emin misin?”  Doktorla ne konuştuğumu, ne sorduğumu hatırlayamıyorum bile…   Eşim ve ben çocuk gibi olduk  bir anda. Ordan nasıl çıktık,  Nişantaşı’nın caddesinde  nasıl yürüyoruz, koşuyor muyuz yoksa hoplayıp zıplıyor muyuz bilemiyordum. Telefonlara sarıldık sevdiklerimize söyledik. Tebrik telefonlarını almak!  Allahım ne güzel şeymiş bu! Bu haberi alacak mıydık, nasip olacak mıydı bu bize? Allahım sana binlerce şükürler olsun. Sen her şeye kadirsin. Bizlere hep hak ettiğimizden fazlasını veriyorsun. Derken günler günleri kovaladı. Bugün 1 Kasım 2007 ve oğlum Tarık Emre Allahın izni ile 9 Kasım Cuma günü dünyaya gelecek ve dünyanın en güzel annesine kavuşacak İnşallah.

Tüp bebek tedavileriniz için Çocuk İstiyorum Formu ile bize ulaşabilirsiniz.
 
  •   
 

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ