Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

Hamilelik sıkıntısız ilerlemeye başladı meleklerim ikizdi,ve annelerini üzmüyorlardı..ta ki

Hamilelik sıkıntısız ilerlemeye başladı meleklerim ikizdi,ve annelerini üzmüyorlardı..ta ki

Aylardan Ekim günlerden 27 pazar evlendim,hayatımın anlam kazandığı o güzel insanla bir hayatı paylaşmaya başladık….Ankara’dan ayrılıp Kocaeli’ne yerleştik,hayat akıp geçiyordu..arada özlemler oldu ama biz hep beraberdik….birdik tek yürektik…
Aylar ayları,aylar yılları kovaladı,yıllar ömrümüzden aldı…biz bir bebek sahibi olamadık…tedaviye başladık yoruldum sıkıldım ama pes etmedim..çünkü istediğimi biliyordum..eşim babasını erken yaşta kaybetmişti,babasızlık vardı hayatında…onun baba olmasını yaşayamadığını babasını bebeğinde yaşamasını çok istedim…aile olmak istedim..şükürler olsun Allahım dualarımızı kabul etti…yorucu sıkıntılı olan tedavi süreci tekrar başladı aralık 2007 yılında….şubat ayında tüp bebek tedavime başladık şükürler olsun güzel ilerledi her şey..13 martta embriyolarımla buluştum…beklemek vardı sırada..tam 12 gün beklemek….sabırla dikkatle bekledik..
25 mart 2008 test günüm poliklinikteyim test için kan verdim bekliyoruz arkadaşlarla yalnızım ne eşim ne annem ne kardeşlerim var yanımda..ama arkadaşlarım vardı, buda bana yetiyordu…kahvaltı yaptık doktorumun odasında…saatin 14,30 olmasını bekliyoruz zaman tıkandı sanki sabır sınırları zorlandı…ama sonuç geldi bhcg sonucum 1194 tavan yapmış bir değerdi bu…ağladık sevinçten şaşkın şaşkın bakakaldım…anne adayıydım ben artık..doktorum geldi süper dedi ikiz üçüz olabilir dedi..sonuç coğul gebelik…şükürler olsun…
Bu heyecanla duymayan kalmadı mutluyduk, eşimin eve gelince söylediği tek şey dokuz ay nasıl beklenir ki?
Hamilelik sıkıntısız ilerlemeye başladı meleklerim ikizdi,ve annelerini üzmüyorlardı..ta ki 20 mayıs gecesine kadar…o gece kanamayla kalktım yıkıldım,ama ağlamadım..bomboş kaldım diye korktum arkadaşımın kendi doktorumun hemşiresi olması benim komşum olması çok büyük şanstı…Hemen acil müdahale yaptı gece 03,30 herkes başımda….Kanama durdu sabah doktordayız usgye aldı doktorum…Şaştık kaldık bebeklerim üç taneydi çok şükür yaşıyorlardı sağlıklılardı…
Doktorum ikisinin gelişiminin normal olduğunu, diğer üçüncünün geç geliştiğini riskli olabileceğini söyledi ve redüksiyon işlemini önerdi…Çok kararsız kaldık ama ya biri yada üçü…seçme şansımız vardı biri dedik, ama nasıl karar verdik Allah biliyor..ikimizde ağlamaklı gözler dolu işlem için evet dedik..Hemen işleme alındım ve orda canımdan can gitti acım fiziksel değildi,ruhen yandım kavruldum…
Ama Rabbim sabrını verdi..dayandım şükürler olsun şimdi 34+4 olduk ve Efe ve Ege bebek hala bizimle her gün şükrediyorum Allahım’a efe ve ege bebeğim sağ salim dünyaya gelsinler diye…..
Sağ yanımda Ege sol yanımda Efe rabbim sana binlerce şükürler olsun…iki can var içimde iki yürek iki mutluluk ,evime kucağıma iki hayat gelecek çok mutluyuz ee tabi heyecanda var tabi..Allahım dileyen isteyen herkese nasip etsin inşallah..

Şimdi Efe ve Ege hayatımızdalar 7 kasımda 2 yaşlarına girecekler….hayat şimdi bambaşka güzel.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ