En Gerekli Şey Umut

Merhaba,

Ben de savaşı kazananlardanım. Şu an 15 aylık dünyalar güzeli bir kızım var. 33 yaşında evlendim.Benim ilk, eşimin ikinci evliliği. Eşimin ilk evliliğinden 2 çocuğu var. Başlangıçta çocuk sahibi olamadığımız için üzülen sadece bendim. Ancak daha sonra eşim de aynı üzüntüyü yaşamaya başladı. Jinekoloğum problemin eşimde olduğunu söylediğinde ben ona olan inancımı kaybettim. Çünkü bence bilinmeyen durumundaki bendim.

E.Ü. Tüp Bebek merkezine başvurduk. Tahmin ettiğim gibi benim problemlerimin var olduğu ortaya çıktı. İlaç tedavileri ve aşılama denemelerinden sonra laparoskopiye alındım. Laparoskopiden 1 ay sonra kendiliğimden hamile kaldım ve evlendikten 3.5 yıl sonra bebeğimiz dünyaya geldi. Ege Üniversitesine başvurmamış olsaydım, belki de hala daha boşuna tedavi olmaya çalışıyor olacaktım.

Ablam kazanamayanlardan ne yazık ki. O da E. Ü. de tedavi gördü uzun süre ama sonuç olumsuz oldu. Şimdi sizin sayfalarınızı izlemeye çalışıyoruz onun savaşı için… Maalesef bu tedavi süreci onları maddi ve manevi çok yıprattı. Bir hayli üzgün ve umutsuzlar. Oysa en gerekli şey umut bu süreçte.
Başarılar diliyorum. Sadece paylaşmak istedim.

Aliye ve minik Yağmur