Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

Normal yolla olmuyorsa bende bir tüpçük yaparım dedim

Sibel Hanım merhaba,
Sizden gelen bu maili aldıktan sonra çider sitesinde gezindim, neler var benim hayatım gibi diye araştırdım, yola devam edenlerin ve başarıya ulaşanların hikayelerini okudum ve bende hikayemi paylaşmak istedim sizinle: hikayem biraz uzun sonuna kadar okurmusunuz bilmem ama içimi dökeyim dedim;

2006 yılının haziran ayından bu yana çocuk için tedavilerle uğraşıyorum istanbulda bilinmiş tanınmış 3 tane hastanede ayrı ayrı tedavi gördüm.
benim fsh değerim yüksek  bu da gösteriyorki (doktorların söylediğine göre) yumurta rezervlerim tükeniyor. yaşım şu an 31, tedavilere başladığımda 27 idi.
Neyse;
2006 yılında ilk bu konu için doktora gittiğimde ve sorunu öğrenip tedaviye başladığımda çok umutluydum, normal yolla olmuyorsa bende bir tüpçük yaparım ve belki de ikiz olur daha da mutlu oluruz sandık. Fakat ilk tüp bebek tedavisinde o kadar iğneye rağmen 3 tanecik yumurta gelişebildi onlardan da 2 tanesi maalesef boş olduğu için sadece 1 tanesi laboratuar ortamında döllenip transfer edildi sonuç başarısız.
Sonra 3 – 4 ay kadar dinlenip tekrar deneriz dedik malum çalışıyordum ve iş yerinden sürekli izin almak zor oluyordu. 3 -4 ay sonra tekrar doktora gitmeye başladık. Ama her adet döneminde düzenli olarak doktora gidiyordum ve fakat ne yazık ki her seferinde 1 yada 2 tane yumurta bulunduğu için doktorum hep öbür ay tekrar gel diyordu böyle böyle 5 -6 ay geçti baktı ki doktorum 3 yumurtadan fazla yumurta yok böyle yola devam ederiz dedi ve tüp bebek için gereken tedaviye başladı. İğneler, iğneler, iğneler… Ama her seferinde tedavinin orta yerinde benim o üç yumurta daha gelişemeden yok oluyor ve ben yediğim iğnelerle kalıyordum. Neyse  3 -5 ayda böyle boşa geçerken bir ay tesadüf bu ya yumurtalar tedavi bitene kadar kaybolmadı tam opu işlemi yapılacak ben ameliyathanede yatıyor sabırsızlıkla yumurtacıklarımın alınmasını bekliyorum ki doktorlar başıma toplandı ,çünkü ovulasyon olmuş, yine yok yani yarım bir tedavi. Akabinde tabi yılmak yok doktora git, gel ,git ,gel ve sürekli en yüksek dozda iğneleri ol, ol, ama hep yarım kalan tedavi. bu arada iğnelere harcadığım parayı yazmıyorum bile buraya.
İş yerimde bu tedavi olayı iyice ayyuka çıkınca sevgili müdürlerim bana kapıyı gösterdiler git sen tedavini rahat rahat yap dediler ve işten çıkartıldım. Neyse biraz rahatladım aslında, işteyken gidip gelmek sıkıntı yaratıyordu çünkü. Sonra tavsiye üzerine doktorumu değiştirdim ama aklın yolu bir tabi o da farklı bişi uygulamadı:Aynı şekilde 9-10 ay da onunla geçti ama bu doktorum her ay tüp bebek uygulamaya çalışmak yerine aşılamayı uygun gördü ve bu 9-10 ay içerisinde 4 kere aşılama denendi yine sonuç yok.
Derken eşimin işleri bozuldu iş yerini kapatması gerekti zaten bu tedaviyle uğraşmaktan işe ve herhangi bir sosyalliğe zaman ya da dikkat ayıramaz olmuştuk. Ama yılmadık kenardaki üç beş kuruşumuzla biz yine denemeye davam ettik. Ama değişen hiçbir şey yok ben sürekli her adet döneminin 2. günü doktora gidiyorum yaklaşık 10 gün boyunca iğne yiyorum sonra yumurtalar hoooop yok oluyor ta ki geçtiğimiz haziran ayına kadar. Geçtiğimiz haziranda tesadüfen 5 yumurta görüldü tedavi sürecinde 3 ü ayakta kaldı ama ben giden iki taneye hiç üzülmedim hep ‘bana sadece bir tane gerekiyor nasılsa, verimli olsun yeter’ dedim.1 tanesi laboratuarda tam döllendi sanıyorduk ki oda 2. günde bölünememiş mi artık neyse işte bir şey oldu ve hiç yerleştirilemedi. Ama ben trink 5000 tl parayı sanki transfer olmuş gibi ödedim .Çünkü benim küçük yumurtamı benden alırlarken ve laboratuarda bekletirlerken harcadıkları emeğin karşılığını ödemem gerekiyordu. Bu zaman zarfında eşimde bende iş arayamadık ya da iş aramayı ikinci plana attık, önce ben gebe kalayım nasılsa eşim iş bulurdu. Ama hiçbirisi olmadı şimdi tüm birikimini yaklaşık 25bin lirasını bu iş için harcamış halen iş bulamamış bir çiftiz. Ve zor günlerle mücadele ediyoruz  sanırım bu yüzden sizden gelen mailleri sadece şöyle bir okuyup geçiyorum inanın eşimde bende artık yorulduk galiba.
Normal yolla olur belki Allah nasip eder demekten başka çaremiz kalmadı.Her ay hem insanların meraklı bakışları aaa yine mi doktora yada aaaaaa yine mi olmadı laflarını duymak,hem her adet döneminde kanamam olunca ağlamak, beni sıktı, yordu, yıldırdı, vazgeçirdi işte Sibel Hanım hikayem böyle. Bekliyorum bakalım zaman ne getirecek.

Aslında ben sosyal faaliyetlerde görev almaktan çok zevk alırım bu anlamda bir yardımım olacaksa koşa koşa gelir en azından umudu olanlara yardım ederim elimden geldiğince…
size iyi çalışmalar dilerim.okuduğunuz için teşekkürler….
N.K.

 

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ