Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

Kayra Nil meleğin hikayesi

Kayra Nil meleğin hikayesi

 

Sibel Hanım merhaba,

 

Çocuk istiyorum sitesinden gelen maili görünce yazmadan edemedim. Daha önceleri de çok düşündüm yazmayı açıkçası ama çeşitli nedenlerle elim gitmedi, yazdıysam da yollamaya elim varmadı. Sanırım artık zamanı diyerek bu kez yazıyorum:) Ben de umutsuzluğa kapıldığım her an sitedeki “Savaşı kazanlar” bölümünü okuyarak moral bulur, umut ederdim. Ben de insanlara umut olmak istedim, umarım başarabilirim bunu. Hikayem ekte, sevgilerimle, iyi çalışmalar….

 

Kayra Nil

 

 

Herkese merhaba,

 

Aslında nerden başlayacağımı bilemedim. Sadece yazmaya başladım. Ben 2007 yılında Erken Yumurta Yetmezliği tanısı aldım. Neye uğradığımı anlamadan kendimi apar topar girişilmiş bir tüp bebek tedavisi içinde buldum. Doktor bile iğneler yapılmaya başladıktan günler sonra “Bir dakika ya, sen çocuk sahibi olmak istiyor musun bunu sana hiç sormadık” dedi. Öyle ya bu rahatsızlık beni infertil kılmış olabilir ama belki zaten istemiyordum çocuk sahibi olmayı. İşte bu pata küte içine girdiğim süreçten eli boş döndüm.

Normalin 2 katı kullanılan dozlara rağmen ancak 3 yumurta oluştu bunlardan da yalnızca bir tanesi döllendi ve transfer edildi, ama olmadı. Bundan sonra hem maddi hem manevi olarak kendimi hazır hissetmediğim için bir tüp bebek tedavisi içine girmedim. Hamile kalmanın ne büyük bir mucize olduğunu, bunu sıradan bir şey gibi yaşayan insanların sıradanlığını bir türlü anlayamıyordum. Sağlıklı bir yumurta ve sperm olacak, uygun gün ve saatte uygun vücut ısısında karşılaşacaklar, rahim de gebeliğe elverişli kalınlıkta uygunlukta bulunacak o anda vs vs vs, amma da zor görünüyordu bu iş, e peki bunca zor olan şey nasıl bu kadar kolayına oluyor da dünya insan kaynıyordu. Neden benim için olmuyordu. Sürekli buydu düşündüğüm. Sonra bir gün durdum dedim ki “Evet benim üreme sistemim sağlıklı çalışmıyor, başkaları için sıradan olan şey benim için mucize, ama beden bir tek üreme sisteminden ibaret değil, solunum, sindirim, boşaltım sistemim, diğer organlarım tıkır tıkır çalışıyor, ben neden bunlara şükretmek yerine bir tek çalışmayana vahlanıp oturuyorum, yaşıyorum ve sağlıklıyım, bundan büyük nimet mi var!”. Bunu diyebildikten sonra işler nispeten kolaylaştı benim için. Elbette yine üzülüyordum, ağlıyordum. Ama bu düşünce bana yaşadığımı ve şükredecek çok şeyim olduğunu hatırlatıyordu. Her şeyi oluruna bırakmaya karar vermiştim. Kendimi bir daha tedavi süreci içinde düşünemiyordum. En azından epeyce bir süre bunu yapmayacaktım, sadece yaşayacaktım. Yumurta nakline eşim sıcak bakıyordu, ben zihnimde tam olarak hazır hissetmiyordum ama buna bir şans veriyordum, belki günü geldiğinde, hazır olduğumda bunu denerim diye. Hayat devam ediyordu, ben ilaç kullanarak adet düzenimi sağlıyordum, ama ilaçlara rağmen ara kanamalarım, zamanlı zamansız garip bir adet döngüm olmaya başlamıştı. Yaşadığım yerde gittiğim bir doktor  “Yaşın daha genç, şansına günün birinde bir sağlıklı yumurta denk gelir belki olursa tüp bebek denersin, yumurtlama takibi yapalım” dedi. Ona gitmeye başladım. 3 ay Tresequens kullanıyor 3 ay ilaç kullanmıyordum doktorun önerisiyle. Bu süre içinde her ay takipteydik. Hiç yumurtam olmuyordu. Aylardan birinde 2 yumurta göründü. Doktor aşılama yapmayı önerdi, yumurtaları büyütmek için iğnelere başlandı ama abartılı dozlara rağmen yumurtalar milim büyümedi. Yine aylık takiplere devam edildi. Ben bu arada sigarayı bıraktım, sigarayı bıraktığım için artık daha sağlıklı olacağım konusunda acayip bir inanç geliştirdim.

Sigarayı bırakmamın 4. ayında 5 yumurtam oldu. Doktor hemen tüp bebek tedavisi için beni yönlendirdi ancak iğnelerin başlanması için gereken süreyi biraz geçmiştik, o yüzden bir sonraki aya bırakmaya karar verdik. Ben olan yumurtalar da gidecek diye dertlendim ama doktor daha bile güzel olurlar dedi. Bu süre içinde biz bir ev aldık evimizi taşıdık, bu masraflar nedeniyle olası bir tedavi için maddi kaynak yaratmamız çok zordu.

Hemen bu ay değil de önümüzdeki aylarda deneyelim aceleye getirmeyelim diye düşündük vs derken ben bir türlü adet görmedim, ilaç kullanmasam da kah 20 günde kah 40 günde adet görürdüm. Zaten hemen ateş basmalarım başlardı süre uzayınca, onlar da olmadı. Olmaz olmaz diyerek bir test aldım eczaneden ama inanmazın inanmazı bir düşünceyle, hamile olduğumu öğrendim. Benim için hayatımın en büyük ama mutlu şoklarından biriydi. Sonra zaman hızla geçti (geçerken o kadar da hızlı değildi, şimdi bakınca öyle). Hamileliğim keyifli geçiyordu, ama bebeğim bir türlü haftasına uygun kilo alamıyordu. Takip eden doktorun “bu bebek sağlıklı, küçükse küçük dışarıda büyütürsün” demesi benim içimi bir türlü rahatlatamıyordu. Sonra Ankara’da doktorlara gittim, oydu buydu vs derken bebeğimin kalbinde ciddi sorun olduğunu, erken dönemde fark edilmiş olsa bu gebeliğin sonlandırılacağını, şu saatten sonra ancak tam teşekküllü bir hastanede dünyaya gelip bir seri ameliyatlarla belki yaşama tutunabileceğini öğrendim. Yazarken kolay yaşarken zor. O anda yaşadıklarım film kareleri gibi artık gözlerimin önünde, gerçek değil, sanki ben yaşamadım gibi. Bu haberlerin ardından kızımı 33 haftalıkken sezaryenle dünyaya getirdim, çok küçüktü ve yalnızca kalp değil başka sağlık sorunları da olduğu dünyaya geldikten sonra anlaşıldı. Nedeni bilinmeyen bir şekilde anne karnında gelişimi olması gerektiği gibi gitmemişti, 33 haftalıktı ama 29 haftalık bir bebek kadar gelişimi vardı. Sadece 8 gün hayatta kalabildi. Ben bu süre içinde ona doyasıya bakıp, sarılamadım, dokunamadım bile, birlikte geçirdiğimiz toplam süre 3-4 saat etmez belki. Artık yaşama şansı olmadığını veda etmemizi söyledikleri gün biraz fazla zaman verdiler, onu kucağımda tuttum, konuştum, öpmeye bile kıyamadım mikrop bulaştırırım diye. Ancak o gittikten sonra öpüp kokladım kızımı, artık kaybedecek bir şey yoktu çünkü….Ona hamileykenSavaşı kazananlar” bölümü için bir yazı bile hazırlamıştım, herkese umut olsun diye ama içim bir türlü göndermeye el vermemişti, ona kavuştuktan sonra göndermek istiyordum. İnsan şimdi durduğu yerden bakınca sanki hissetmişim diyor, doğru düzgün hayal bile kuramamıştım çünkü, hep huzursuzdu içim. O zamanlar başka bir rumuzla yazıyordum, şimdi yeni bir sayfa açmak istediğimden bu rumuzu aldım. Kayra Nil benim kızımın adı…

Hikayemin büyük kısmı bu; kendi kişisel mucizemin umulmayan nihayeti…Zaten beklenen bir evladı kavuşamadan kaybetmek çok zor ama bizler gibi bunu elde etmesi bile mucize olunca insana, daha doğrusu bana daha da koyuyor düşününce. Allahım diyorum bir evlat sahibi olmanın ne büyük bir mucize olduğunu, sağlıklı bir evladın ne büyük nimet olduğunu kavrayayım diye olduysa tüm bunlar anladım ben bunu….Benzer durumdaki bir başka anne yeni bir bebek umut edebilir benim o umudum da yok, bir kez oldu, bir daha olur mu kendiliğinden ya da tedaviyle, bunu bir daha göze alabilir miyim, ya yine aynı şeyleri yaşarsam diye hep düşünüp durdum. Doğumdan 4 ay sonra adet gördüm ve 3 ay boyunca da “Erken yumurta yetmezliği” tanısı almadan önceki düzenimde adetlerim devam etti, 4. ay olmadı ve ben yine hamile olduğumu öğrendim. Evet gerçekten inanılmazdı, bir insan iki kez böylesine bir sürpriz böylesine bir mucize ile karşılaşabilir mi inanamıyordum ama oldu ( Bana bu tanıyı koyan doktor, tüp bebekle bile şansın çok düşük, doğal yollardan imkansıza yakın demişti ama benimki gibi milyonlarca hikaye gösteriyor ki Allahtan umut hiçbir zaman kesilmez). Şu anda 35 haftalık hamileyim, umarım bu kez her şey yolunda gider ve bebeğime sağlıkla kavuşabilirim. Onun varlığının bilincine vardığım her an ama her an benimle benzer sıkıntıları yaşayan her insan için dua ediyorum. Çünkü biliyorum ki bu siteye yazanlar, okuyanlar, bir evlat sahibi olabilmek için mücadele verenler birbirlerini tanımasa da benzer durumdaki insanlar için hep dua ediyor ve ben de bu dualardan nasiplendim. Umarım bu dualar her birimiz için yerini bulur. Dünya için sıradan benim için mucize olan hikayem umarım herkese umut olur, dualarım sizlerle…

 

Kayra Nil

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ