lady q  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

İşte şuan 9 aylık olan, Efsun’un hikayesi

İşte şuan 9 aylık olan, Efsun’un hikayesi

Uzun zamandır yazmak isteyipte, başına bir tülü geçemediğim hikayemi, nihayet yazabiliyorum…

 

99 yılında evlenmiştik… O zaman ben 22, eşim de29 yaşındaydı. İlk 2 yıl istemedik çocuk yapmayı… Ama bu süre

5_clip_image002

 zarfında bile hep anneliğe bir özlem vardı içimde.. Sonra anlıyacaktım neden boş yere beklediğimi. Nihayet eşimi ikna etmiştim, aylar geçmeye başlamış, fakat biz bir türlü beklediğimiz bebeğe kavuşamamıştık.. Yakın arkadaşlarımdan bu zorlu savaşın içinde olanlar vardı, onların tedavi aşamaları, zamanın ilerleyişi beni korkutmaya yetmişti.. Bir yıl dolunca doktora gitmeye karar verdik.. Önce fakültede bütün tetkikleri yaptıralım, gerekirse özel bir doktorla devam edelim dedik.. Hormon testleri yapıldı, rahim filmi çekildi, kanallar açık görünüyordu.. Eşime sperm testi yapıldı ve normal dedi doktor… Bana yapılan ultrasonografi neticesi “Tipik bir PCOS” sözcüğüyle ilk karşılaşmam oldu.. Polikistik Over Sendromu… Ne yani şimdi benim kistlerim mi vardı, hem de bir değil, birden çok.. Neydi bu kistler.. Uzun araştırmalarım başlamıştı, işte o günlerde tanıştım bende www.cocukistiyorum.com la… Bilmediğim ne çok şey vardı… Nelerde öğrendim burada, dostlarım oldu, hepsi birbirinden kıymetli.. Hikayelerini okuyup ağladığım, ismini bile bilmediğim, kendime çok yakın hissettiğim dostlarım oldu…

 

Evet, özel doktora gitmenin vakti gelmişti, nitekim bir rahatsızlığım vardı. Zaten yılardan beridir, adet düzensizliği, tüylenme, kilo alma, başımın belalarıydı, meğersem ele başı hep bu Pcos’muş… İlk özel doktor deneyimim, hüsranla, hayal kırıklığıyla sonuçlandı.. Bir aya mahsus klomen tedavisi yapıldı, yumurtlama gerçekleşmedi… Bir takım nedenlerden dolayı acilen doktorumu değiştirip, savaşa devam etmem gerekiyordu… Eş dosta sorma,

araştırma derken Doktorum İbrahim DEMİR ile tanıştık.. Onunla tanışmamdan sonra bunca süreyi boşuna geçirdiğimi fark etmiştim.. Motivasyon çok önemliydi, bizi dinliyor, biz sormasak bile bizi fazlasıyla bilgilendiriyordu, benimde dersimi çalışıp gitmem işimizi kolaylaştırıyordu J … Aynı teşhisi kendisi de koymuştu, Tipik bir Pcostum… Ancak eşimin de özel bir laboratuarda tahlil yaptırmasını istemişti… Gerçektende eşimde de az da olsa bir takım problemler olduğunu görmüştük.. İleri hareket azlığı vardı… Doktorum Glukofen içmem gerektiğini söyledi.. Bu sürede ilk etapta aşılama yapılacaktı.. Bu zaman zarfında ben civan perçemi çayları içiyor, eşimde çinko, ginseng tabletleri alıyordu.. İkimizde doğal besinler tüketiyorduk… İlk aşılamamız yapılmıştı.. Benim için çok büyük bir heyecan… Yumurta oluştu, uzun bekleyiş başladı… Malasef olumsuz aşılama… Üzülmüştüm, ağlamıştım, ama vazgeçmemiştim, hiçbir zaman ümidimi yitirmemiştim… Zorda olsa, uzun da sürse, neticesinde gelecek hediye çok büyüktü, bana anne diyecek bir evlattı.. Biliyorum gelecekti, ama bir zamanı vardı, beklemesini bilmeliydim… Derken

ikinci aşılama için klomen tedavisi, ancak yumurta oluşmadı.. Diğer ayki tedavide, dozaj artırıldı… 2 aşılama yapıldı, yine negatif.. Bu arada göğsümden gelen sıvı üzerine yapılan tahlilde prolaktin hormonumun yükseldiği ortaya çıktı.. Tedavisi benim için oldukça zordu.. Kullandığım ilaç felaket bir mide bulantısı yapıyordu, bulantı için aldığım hap ise uyku ve sersemlik.. Eve kapanmıştım kullandığım ilaçtan dolayı… Klomen dozajı artırılarak 3. aşılama yapıldı.. Ben halen glukofen ve prolaktin tedavime devam ediyordum… Yine kendimce uzun bir bekleyişin içine girmiştim.. Heyecan ve umut.. Bir kafeterya varmış, orda çalışan, çok da güzel kahve falı bakan bir kadın.. Aşılamam tuttumu diye de merak varya içimde.. Bir arkadaşımla tuttuk kafeteryanın yolunu. Kahveler içildi.. İlk benim falıma bakacak. Kısmetler, yollar söylendi.. Bir bebek müjdesi var dedi, 1 ay sonra.. Bu da neyin nesiydi. Kahretsin dedim, yine tutmadı aşılamam, başka birimi kalacaktı gebe??. Zaman geçti, ve malasef yine oluşmamıştı gebelik.. 3 olumsuz

aşılama… Hüsran… Doktorum, artık 2. aşamaya geçmemiz gerektiğini, 6 ay ara vermemi, daha sonra iğne ile tedaviye geçeceğini söyledi… Kaderimizi kabullenip, evimizin yolunu tuttuk, yaza kadar bekleyip, para biriktirip micro deneyecektik… Bu kararlar içerisinde garip bir şekilde mutluydum.. Yaşasın, artık ayda 5-6 kere hastaneye gitmekten kurtulmuştum…Spora başladım… Haftada 3 gün jimnastiğe gidiyordum.. Günler su gibi geçiyordu.. Mutluydum, zamana ihtiyacım olduğunu biliyordum… Kendi vücudumu o kadar tanır olmuştum ki, o ay da yumurtlayamadığımdan o kadar emindim… Adetim gecikmişti, bir ihtimal test yapayım dedim, negatifti, önceki testler gibi üzmemişti beni… Sporuma devam ettim, ama halen regl olmamıştım, göğüslerim ağrıyor, kafamı uykudan kaldıramıyordum… 15 gün gecikmişti.. Bir hafta önceki testim de negatif çıkmıştı ama garip bir şekilde bir daha test yapmak istedim.. 13 Haziran 2004, eşime iş olsun diye, gel senin ellerin uğurlu, sen damlat damlalığı dedim.. Aman Allahım, yanlış görüyor olamazdım, nihayet 2-3 yıldır beklediğim çift çizgiydi gördüğüm… Ne yapacağımı şaşırmıştım, sadece gülüyor ve zıplıyordum.. Ama yine de kendime hakim olmaya çalışıyordum hep o

soru işareti vardı kafamda, hayal kırıklığına uğramak istemiyordum. Hemen hazırlanıp, hastaneye kan tahliline gittik. Değerler 5 haftalık hamile olduğumu gösteriyordu.. 1 ay önce o loş kafeteryada fala bakan kadının söylediği bebek müjdesi banaydı. Kızım bana hiç beklemediğim bir anda sürpriz yapmak istemişti… Pazar olduğu için ertesi günü bekledik. Doktorumda oldukça şaşırmış ve sevinmişti, kullandığım ilaçların bir süre daha etkili olacağını daha önceden söylemişti zaten.. Tedaviyi bıraktığım ilk ayda kendiliğinden gebe kalmıştım….O minik keseyi görmüştük, ilk heyecan, derken kalp atışları… Çok şükür sorunsuz bir hamilelik geçirdim.. 37. haftamda Efsun’u almıştım kucağıma, 15 Ocak 2005…

 

 

Umarım hikayem, okuyan herkese umut olur, ışık olur ve isteyen herkes en kısa zamanda bu duyguları yaşar… Her zaman inandım meleğimin bana geleceğini… Kendinize inanın…..

 

Bu zorlu süreçte, hamileliğimde ve ameliyatımda, desteklerinden, özverilerinden ve yardımlarından dolayı Dr. İbrahim Demir’e sonsuz teşekkürler. İyi ki sizi tanıdık…

 

Ve siz arkadaşlarım… İyi ki varsınız, hepinizi çok seviyorum… Yanımda olduğunuzu bilmek beni hep ümitlendirdi… Bütün iyi dileklerim sizler için…. Sonsuz teşekkürler…

 

Sevgilerimle,
Sebahat
(Sebahat_a)

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ