Asla Vazgeçmeden ve Geri Dönmeden

Sevgili Sibel Hanım,

İnşallah herkesin bir gün savaşı kazananlar bölümünde yer alması dileklerimle sözlerime başlamak istiyorum. Sitenizin de adı olan Çocuk İstiyorum kelimelerini söylediğim zaman uzun ve yorucu bir mücadeleye başladığımın farkında değildim. Öncelikle bir aşılamayla bu yola girişmiştik. Tabi sonuç olumsuzdu. Ardından aynı yerde mikroenjeksiyon uygulaması yapıldı. Aslında aşılama sonucu beni üzmüştü, ama mikroenjeksiyona o kadar umut bağlamıştım ki sanki her zaman yüzde yüz olumlu sonuç alınıyordu. Tedavide kullanılan iğneler bende şişmelere neden oluyordu ve ilk uygulamamızda yumurta toplama işleminden son transfer işleminin yapıldığı zamana kadar hastanede kalmıştım. İlk transfer sonucu ilk büyük yıkımımdı. Belki dünyaya, herkese küsmüştüm. Konuşmak, dışarıya çıkmak hiç içimden gelmiyordu. Bir süre sonra kendimi topladım ve hayata döndüm diyebilirim. Bunda sitenizin payı da büyük oldu. Sürekli sitenizi ziyaret ederek bu sorunla mücadele edenin tek biz olmadığımızı görüp, özellikle başarılı sonuçları duydukça moral bulup, kuvvet topluyordum .

Tedavi merkezimizi değiştirerek ikinci mikroenjeksiyon uygulaması yapmaya karar verdiğimizde içimizde yepyeni ümitler filizlenmişti. Ama bunun sonucu da olumsuzdu. Aslında doktorlarımızın söylediğine göre her şey iyi gidiyordu, oysa sonuç hiç değişmiyordu. İlk seferdeki büyük yıkımların, üzüntülerin dozu biraz azalmaya başlamıştı. Öyle ki artık bu konuda hırslanmıştım. Bu bir mücadeleyse, savaşsa yılamamak gerekliydi. İkinci mağlubiyetin ardından dondurulmuş embriyo transferi olan 3. ve daha sonraki normal uygulama olan 4. uygulamalarda da aynı sonuç karşımızdaydı. Ama ben bir gün inşallah olumlu sonuca ulaşacağımıza beynimi son derece inandırmıştım artık. Hayat felsefem, bir şeyi yürekten ister ve umudunu yitirmezsen o şeye ulaşmak için yoldaki engellere takılsan bile düşe kalka ama “asla vazgeçmeden ve geri dönmeden” ilerlersen hedefine ulaşırsın, olmuştu.

Bu düşüncelerle 5. mikroenjeksiyon için tedavi merkezimiz olarak Aydın’dan o kadar yolu göze alarak İstanbul’a Alman Hastanesi Bahçeci Kliniği’ne gitmeye karar verdik. Doktorlarımız başta Prof.Dr. Mustafa BAHÇECİ olmak üzere Opr. Dr. Ali MESUT ve Opr.Dr. Süleyman B. TOSUN gerçekten çok ilgili, Psikoloğumuz Yasemin ABIZ TOPÇU moral vericiydi. Burada istediğimiz sonuca varacağımıza daha da inanmıştım. Yine her şey yolunda gidiyordu, öyle ki bu seferde de embriyolarımızın bir kısmını dondurmuşlardı. Oysa karne günü geldiğinde yine sınıfta kalmıştık,yine başarısız olmuştuk,yine elimiz kolumuz boş, hayaller yıkılmış, çaresizdik.Ancak, buradaki doktorlarımız ve psikoloğumuz dondurulmuş embriyolarımızın kullanılabileceğini ve bu tedavinin benim durumumdaki uygulamalarda daha başarılı ve kolay olacağını söylüyorlardı. Çaresiz bir de onu denemeliydik kim bilir yarın ne gösterecekti. Bu nedenle tekrar kısa bir ön hazırlık aşamasından sonra dondurulmuş embriyolarımızdan transfer yapıldı. Transferden sonra evimize dönmüştük, bu yüzden tahlili bulunduğumuz yerde yaptırdık. Bu kez tahlil sonucunu almaya gitmek için ne acele ediyor, ne de heyecan duyuyorduk. Nasıl olsa mağlubiyete alışmıştık. Tahlil sonucunu aldık ve elimizdeki kağıda bakmadan binadan çıktık, ama ben yine de olmadı gibi olumsuz kelimeleri çoktan ağzıma dolamıştım bile. Eşim hemen telefonla klinikteki doktorlarımızı aradı, değeri söyledi. Telefondaki ses bize kaç yıldır, kaç seferdir beklediğimiz sonucu müjdeliyordu. O anı yaşamak, o cevabı duymak için çok yol kat etmiştik, çok sıkıntılar çekmiştik, ama o eşsiz güzellikteki haber için değerdi.

Rahat, stresten uzak ama bir o kadar heyecan ve sabırla geçmesini beklediğim 38 hafta sonunda, 1 Mayıs 2004 tarihinde ikizlerimiz BORAY ve BERKAY bize ilk çığlıklarını atarak bu dünyaya merhaba dediler.

Bu yolda ilerlerken çok sıkıntılı olduğum anlarda yanımda olan bu eşsiz siteyi oluşturan Sevgili Sibel Hanım’a ve herkese çok teşekkür ediyorum.

Herkesin olumlu, güzel sonuca en kısa, uğraşmasız şekliyle ulaşması en büyük dileğimdir. Herkese yürekten sabır ve bunun sonucu sağlıklı hamilelikler, harika bebekler diliyorum. Çok istediğimiz şeylere ulaşmak için yorulsak bile yolumuzdan, fikrimizden asla vazgeçmeyelim.