Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

2 yıl boyunca o kadar kötü şeyler yaşamıştım ki bu dönemde kendi kendime bir söz verdim

2 yıl boyunca o kadar kötü şeyler yaşamıştım ki bu dönemde kendi kendime bir söz verdim

Merhaba Sibel Hanım;           

   Eşimle 1987 senesinde evlendik ve hemen çocuk sahibi olmak istedik.Bu yüzden de hiç korunmadık.Tam bir yıl korunmamamıza rağmen hamile kalamadım ve doktora gitmeye karar verdik.Doktor muayeneden sonra, görünürde bir sorun olmadığını ama bazı tahliller yapılması gerektiğini söyledi, eşimin de bir doktora gitmesini tavsiye etti.Tahlillerde bir sorun görülmedi ve rahim filmi istendi.Filmin sonucunda da kanallar açık dendi.Kısacası bende hiçbir sorun bulunamadı ama eşime varikosel teşhisi kondu.Ameliyat olması gerektiği fakat ameliyatında kesin çözüm olmayacağı söylendi.Biz de bunun üzerine hemen ameliyat olmasını istemedik ve bazı sebeplerden dolayı doktorumuzu değiştirdik.

 

Diğer doktor bizim öykümüzü dinledi, test sonuçlarımızı inceledi ve çocuk sahibi olmamızda bir engel göremedi.Bazı testler istedi biz onları da yaptırdık bir sorun çıkmadı ve aşılama yapılmasına karar verildi.Tam yedi kere aşılama yapıldı.Hepsi hüsranla sonuçlandı.Her regl döneminde ağlıyor, üzülüyor ve kahroluyordum ama kısa bir süre sonra kendimi toparlayıp yeni baştan başlıyordum.Çünkü umudumu hiç kaybetmedim.Eşimde bu konuda bana hep destek oldu.8 yıllık bir uğraşıdan sonra doktor benim size yapacağım bir şey kalmadı dedi ve bizi tüp bebek yapılan bir hastaneye yönlendirdi.Bunun üzerine tahlil ve filmlerimizle birlikte Ankara Hacettepe Tıp Fakültesine başvurduk.Hastaneye başvurduğumuz zaman doktorun yurt dışında olduğunu öğrendik ve asistanıyla görüştük.Sonuçlarımızı tam incelemeden birçok tahlil ve rahim filmi istedi.Bu tavrı karşısında moralimiz çok bozuldu.Tahlille geçen sekiz yılın ardından çok yorulmuştuk, hayal kırıklığıyla Antalya’ya geri döndük.Döner dönmez de eşimin ameliyat olmasına karar verdik.

 

Eşim ameliyat olduktan sonra bir yıl daha bekledik belki kendiliğinden olur diye fakat olmadı.Bu arada 1996 yılında eşimin işleri bozuldu.Maddiyatımız bozulunca mecburen tedaviyi bıraktık.On yıl kadar tedaviye ara vermek zorunda kaldık. Bu dönemde üzüntü, stres ve hiçbir şey yapamamak psikolojimi bozmuştu. Çünkü tüp bebekten başka şansımız yoktu. Sigaraya tekrar başladım, alkolik değildim ama her gün alkol alıyordum.Artık 39 yaşına gelmiştim ve içimdeki  çocuk sahibi olma istediği dayanılmaz hale gelmişti. Önce sigarayı bıraktım daha sonra da alkolü hayatımdan tamamen çıkardım ve 2006 yılının ağustos ayında Antalya Tüp Bebek merkezine başvurduk.

 

İlk görüşmemizde doktorumuz yaşımın ilerlediğini ve yaşın önemli bir faktör olduğunu söyledi. Tabi ki o anda çok panik olduk.Ama yine de denemeye karar verdik.İlk denemede 6 yumurtadan 3 embriyo oldu ve 3’üde transfer edildi.12 gün sonra sonuç almaya müthiş bir heyecanla gittik ve hamile olduğumu öğrendim.Havalara uçmuştuk, tam 20 yıl sonra hamileydim. Maalesef bu sevincimiz 13 hafta sürdü.Her şey yolunda giderken muayene de bebeğin öldüğünü öğrendik ve dünya başımıza yıkıldı.Hayatım boyunca böyle bir acı yaşamamıştım.Kürtaj oldum.Doktorumuz yaşım ileri olduğu için  tedaviye ara vermememizi ve 1 ay sonra tekrar kontrole gelmemizi söyledi.1 ay sonra kendimi toparlayıp kontrole gittim ve 2. denemeye başladık.Bu deneme ve daha sonraki yaptığımız 3. denemede başarısız oldu.4. denemede tekrar hamile kaldım, onu da 5.5 haftalıkken kaybettim.Tabi ki çok üzülüyordum ama zaman aleyhimize ilerliyordu.Umudumu hiç kaybetmedim, yılmadım ve 5. deneme için Ankara’ya gittim.Orada da düşüklerin neden kaynaklandığı araştırıldı.Bir takım genetik testler yapıldı ve rahim içine bir operasyon yapıldı, her şey normal çıktı.Bunun üzerine oluşan embriyolara PCD yapılması önerildi.Bu denememizde 6 embriyomuz oldu, bunlardan 1 tanesi sağlıklıydı o da transfer edildi.12 gün sonraki sonuçta kan değerleri düşük geldi, daha sonra da bebek düştü ve hayal kırıklığıyla eve döndük.

 

Ankara’dan döndükten 1 ay sonra tekrar Antalya Tüp Bebek merkezine Kemal Özgür’e başvurduk,tekrar rahim filmi çekildi,kromozom araştırması yapıldı, sonuçlar iyi geldi ve 6. denememize başladık.Bu seferde öncü yumurtalarda sorun görüldüğü için tedavi iptal oldu.Doktorumuz bunun üzerine bana donör düşünmeye başlasan iyi olur dedi.Ben donöre karşıydım en azından şimdilik,en son aşamada belki düşünebilirdim.2008 yılı haziran ayında 7. denemeye başladık. 2 yıl boyunca o kadar kötü şey yaşamıştım ki bu dönemde kendi kendime bir söz verdim; ne olursa olsun moralimi hiç bozmayacaktım.30 Haziranda 5 adet embriyo transfer edildi, 12 Temmuz 2008 de hamile olduğumu öğrendim. Yaşım 42 idi ve 22 yıllık evliydik.Bu hamilelik devam etti.Amniyo sentezin sonucuda iyi gelince rahatladık.Bu sefer olacak dedik.17 Mart 2009 da Ulaş’ımıza kavuştuk.O kadar mutluyduk ki bütün sıkıntılarımızı bir anda unuttuk.Hiçbir zaman umudunuzu yitirmeyin.Sonunda başarıya ulaşıyorsunuz.Oğlumuz şu anda 9 aylık, çok sağlıklı ve akıllı bir bebek.Rabbim dileyen  herkese sağlıklı ve hayırlı evlat nasip etsin inşallah.Bebek isteyen herkese dua ediyorum.

 

Sevgilerle

Nesrin BOZKURT

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ