Tüp Bebek  


Çocuk İstiyorum Dayanışma Derneği – Tüp Bebek

Üçüzlere Hamileyim

Üçüzlere Hamileyim

Çok sevdiğim eşimle evliliğimizin üzerinden 3 yıl geçti. Ben ilk günden beri bir çocuğumuz olsun istiyordum ama eşim haklı olarak çocuk fikrine ilk zamanları pek sıcak bakmıyordu ama benim ne kadar çok istediğimi görüp evliliğimizin 1. yılı dolmadan oda ikna olmuştu ve çalışmalara başlamıştık. Tabii ki bir sorunumuz olduğundan habersizdik, 6 aylık deneme sürecimizin olumsuz olması neticesinde, problem varlığı endişesiyle hastane maceralarımız da başlamış oldu.Testler, muayeneler derken ilk önce varikosel denen şeyle tanıştık, sperm hareketliliği biraz düşük çıkmıştı ama dr. “bu sonuçlarla da gebelik oluşabilir” demişti.Birkaç aylık vitamin tedavisiyle bu sorun aşıldı, ancak hala denemelerimiz sonuç vermiyordu. Tekrar dr.a gidip bütün tetkiklerimin yapılmasını istedim, rahim filmim çekildi ve işte asıl sorun ortaya çıkmıştı. Tüplerimin ikisi de kapalıydı, laparoskopi ile açılabileceği söylendi.Oda olmazsa ancak tüp bebekle çocuk sahibi olabilecekmişim. Bu sözleri duymak, normal yolla çocuğumun olmayacağını duymak, tam bir yıkımdı benim için. Kabullenmek hiç kolay olmadı, belki de kimseye bu durumlarımı anlatamama sebebim hala kabullenmemiş olmamdandır bilemiyorum. İlk şoku atlattıktan sonra, vakit kaybetmeden laparoskopi oldum.Bu ameliyat sonucunda, tek  tüpümü açabilmişler diğerini tamamen iptal etmişlerdi. Ancak açılan tek tüpümde pek umut vaat etmiyordu. 2 ay sonra tüp bebek tedavisine başladık. Bir an bile beklemeye tahammülüm kalmamıştı, hiçbir zaman anne olamayacağım korkusu beni kahrediyordu, tek istediğim bu korkumdan biran önce kurtulmaktı. Ve bunun için ne gerekiyorsa biran önce olsun bitsin istiyordum. Çok büyük umutlarla ilk tüp bebek denememize başladık.Ancak sonu çok büyük hayal kırıklığı oldu. Kimyasal gebelik yaşamıştım, yani  sadece 3 gün yaşayabildiğim hamilelik sevincim 4.gün kabusa dönüşmüştü. Hayatımın en zor 1 yılını geçirdim.  Bu kötü tecrübeden sonra 1 yıl kadar hem maddi hem manevi hazır olmadığımızdan tedavilere ara verdik. Borçlarımızı biraz hafifletince tekrar başlayacaktık,görünen bir tarih yoktu 2.tedavi için, ama birden elimize hiç ummadık bir yerden küçük bir para geçti, üzerini yine borç harç tamamlayıp hiç aklımızda yokken tedavi kararı aldık. Merkez arayışına ve fiyat araştırmasına başladım hemen ve çider aracılığıyla şimdiki merkezim UMUT Tüp Bebekle tanıştım. İsmi bile umut olmuştu. Tedavi sürecim başlamış bu kez farklı bir protokol ve farklı ilaçlar kullanılmıştı ve ilk tedavimin aksine bu tedavim sorunsuz bir şekilde ilerliyordu. Bunda merkezimin etkisi büyüktü şüphesiz. Ve büyük gün geldi, transferim yapıldı,3 güzel meleğimi bedenimle buluşturdular. 12 günlük bekleme sürecim zorlu geçti, ilk tedavimdeki olumsuzluk, olumlu düşünmemi engelliyor, belki bir nevi, olumsuz düşünerek kendimi koruma altına almış oluyordum. Eğer kendimi hep olumsuzuna alıştırırsam, o kötü sonucu alırsam daha az üzülecekmişim gibi geliyordu. Sonsuz korku duyuyordum. Tedavi sürecindeki rahatlığımdan eser kalmamıştı. Bir asır süren 12 günlük bekleme süreci bitmiş ve test günüm gelmişti. Başka hastanede testimi yaptırmak istemedim, Umutla başlamıştık bu yola, Umut’ta öğrenmeliydim sonucumu da, sevinçse sevincimi paylaşacak bir sürü insan vardı orda, üzüntüyse benimle üzüntümü de paylaşacaklardı. Kendimi yalnız hissetmeyecektim. O yüzden test içinde hayatımın en anlamlı armağanını bana veren yere gittim bir kez daha. Kan verdikten sonraki bekleme sürecini o süreci yaşayan herkes bilir, yaşamayana anlatmakta imkansızdır o yüzden o anki hislerimi ifade edemiyorum. Süre dolmuştu ve çok sevgili Yasemin hanım odasına aldı bizi, sonucu kendisi vermek istedi. Hemen laboratuvarı arayıp sonucumu sordu ve şaşkın bi şekilde 611 diyebildi,  eşim ablam ve ben öylece donup kaldık, karmakarışık bir duygu yoğunluğu şuan yazarken bile o anı yaşar gibiyim. Hepimiz birbirimize sarılıp sevinçle ağladık.2 hafta sonra ultrason günü geldiğinde bütün gece heyecandan uyuyamadım, hastaneye gittiğimde bacaklarımın üzerinde zor duruyordum,heyecandan bütün vücudum titriyordu.O kadar heyecanlıydım ki, insanın hayalinin gerçek olduğu anlar vardır ya o anlar bir ömre bedeldir işte o anda benim hayalini kurduğum andı ve inanılmaz heyecanlıydım ilk tanışma için.Ve ultrasona girdiğimde 3 bebeğimin de bizimle olduklarını gördük, hayatımda duyduğum en anlamlı ses onların kalp atışlarıydı. Evet galiba sonunda bizde anne baba olabilecektik, o an biraz daha fazla inandım buna. Şükürler olsun ki şimdi 2,5 aylık üçüzlerime hamileyim.  nasıl Canımın içinde 3 can daha taşıyor olmak, 1 tanesi için yanıp tutuşurken üçüne birden sahip almak Allah’ın bana bir lütfu ve mucizesidir.Bu yolda uğraş veren tüm dostlara diyebileceğim tek şey, her şeyin Allah katında bir zamanı var ve zamanı geldiğinde mutlaka hepimiz yavrularımıza kavuşacağız.Şimdi tek duam bebeklerimin sağlığı ve bu yolda uğraş veren tüm dostlarımın mucizelerine kavuşması için.

Son olarak hayatımın en güzel duygusunu yaşamamda emeği olan, Umut Tüp Bebeğin tüm çalışanlarına Dr.Enver Kurt başta olmak üzere, Psk.Yasemin Abız Topçu ve hemşire arkadaşlarımdan sekreter arkadaşlarıma kadar herkese, benimle beraber sevincimi canı gönülden paylaştıkları için, bu zorlu yolda moral oldukları için sonsuz teşekkürler ediyorum.  Ve tabii ki Sn. Sibel Tuzcu hanımefendiye ve tüm Çider ailesine bizi bu yolda sahipsiz ve yalnız bırakmadıkları için sonsuz teşekkürler.

Sevgiler,

Berna G.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ